Hidroelétrica de Itaipú) – zapora wodna na rzece Parana w Ameryce Południowej, będąca drugą co do wielkości elektrownią wodną na świecie (po Zaporze Trzech Przełomów w Chinach). Została zbudowana w latach 1975–1984. Zapora jest wspólnym przedsięwzięciem Brazylii i Paragwaju.
[Wersja PDF]
W Sewilli w Hiszpanii otworzono pierwszą w Europie komercyjną elektrownię koncentrującą energię słoneczną. Elektrownię o mocy 11 megawatów, której budowę sfinansowano częściowo z funduszy piątego programu ramowego Unii Europejskiej, zaprojektowano tak, aby wytwarzała 23 gi.
[Wersja PDF]
Celem projektu jest zbudowanie i przetestowanie prototypu innowacyjnego systemu magazynowania energii elektrycznej wykorzystując baterie z transportu elektrycznego (EV), najczęściej z ogniwami litowo-jonowymi (zwane dalej bateriami SL, tj.
[Wersja PDF]
Celem projektu jest wspieranie rozwoju energii odnawialnej poprzez budowę lub przebudowę instalacji odnawialnych źródeł energii do wytwarzania energii elektrycznej i energii cieplnej z takich źródeł jak: biogaz, biometan, biomasa, woda, wiatr, promieniowanie słoneczne, geotermia.
[Wersja PDF]
Na filipińskiej wyspie Luzon po raz pierwszy do sieci elektroenergetycznej popłynął prąd z imponującego obiektu, łączącego fotowoltaikę z magazynem energii. Skala inwestycji jest olbrzymia i stanowi przykład nowego podejścia do rozwoju energetyki słonecznej.
[Wersja PDF]
W praktyce oznacza to dofinansowanie zakupu „baterii” (magazynów energii) lub zbiorników na ciepłą wodę (magazynów ciepła), które przechowują nadwyżki energii wygenerowanej przez domową fotowoltaikę. Dla właściciela domu to zmiana podejścia: system wymusza większą niezależność.
[Wersja PDF]
Menu
